بسم الله الرحمن الرحیم
مطابق برنامه زمانبندی شده، اعضای گروه سلام همنورد، صبح جمعه در میدان فردوسی ،به تدریج گرد هم امدند تا با حضوری دیگر در طبیعت ،ساعاتی را دور از زندگی ماشینی و دود الود شهرمان روح و جسم را سبک و انرژی مضاعفی را برای یک هفته کار و تلاش تجدید نمایند .با وجود اینکه ساعت حرکت در سایت ۵ صبح اعلام شده بود ،به دلیل اقامه نماز صبح در محوطه پیاده رو ،حرکت در ساعت ۵:۴۵ دقیقه به مقصد جنگل الیمستان شروع شد .
از تعداد حاضرین و نیز وجود ۳ دستگاه مینی بوس مشخص بود ،برنامه با استقبال همنوردان مواجه شده و در آمارگیری که در جنگل صورت گرفت حضور ۶۰ یا ۶۱ نفره اعضا در این برنامه نشان از توجه شایانی به خطه های سبز و جذابیت های آن داشت.چیدمان مسافرین در خودروها ،توسط مسئولان برنامه به گونه ای بود که به خانواده ها و مجردها اعم از اقایون و خانم ها ،احساس راحتی و صمیمت خوبی دست میداد و در این زمان که امنیت روانی و تهاجمات مختلف دینی و فرهنگی بر عرصه نسل های جوان ما میتازند ،و در جایی که تورها عموما محل اختلاط افراد نامحرم و بی بند و بار شده ،رعایت این حریم ها در چنین گلگشتها و اجتماعات جای بسی تحسین و تقدیر دارد که قطعا افراد خواهان این گونه حریم ها را، جذب این گونه اجتماعات خواهد نمود.
اولین توقف در ایستگاه امام زاده هاشم علیه السلام برای لختی تامل و استفاده از سرویس ها بود .مکانی سرد که ،حرارتش ،جاذبه معنوی این ذریه رسول خداست. بعد از ان مسیر ادامه می یابد و در حالی که برف نشسته روی کوه های مقابل ،با لذت وصف ناپذیری چشم ها را نوازش و روح را به وجد میاورند ، تا ۳۵ کیلومتری آمل با تابلوی امام زاده حسن لهاش که در سمت راست جاده برافراشته شده مواجه میشویم و راه فرعی را به سمت امام زاده ادامه میدهیم.
در جاده های مارپیچ تا رسیدن به امامزاده باید دقیق و هوشیار بود زیرا کوچکترین بی دقتی ممکن است به قیمت جانتان تمام شود و خلاصه به امامزاده حسن لهاش و از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) میرسیم . ضمن زیارت ،با راهنمایی آقای دلنوا مدیر گروه به طبقه فوقانی هدایت شده و پس از پهن شدن سفره ،بسته صبحانه حاوی تخم مرغ ،عسل،کره ،پنیر ،به همراه نان و لیوان چای به افراد داده شده و پس از صرف صبحانه معارفه مختصری انجام و آقای دلنوا وضع منطقه و نیازها و ضروریات لازم را برای افراد گروه یادآوری نمودند.
حرکت از امامزاده حدود ساعت ۱۰:۳۰ شروع و ماشینها تا پای جنگل در حدود ۱۰ دقیقه ای طول کشید تاافراد را برده سپس ،گروه به خط شده و پیاده روی شروع شد بعد از طی حدود ۱۵ دقیقه به اولین چمنزار کوچک رسیدیم جایی که قله دماوند پیدا بود و اولین عکس دسته جمعی گرفته شد . گروه مسیر خود را ادامه میداد در حالیکه آقای دلنوا در ابتدا ، خانم های گروه پشت سرشان ،سپس آقایان و در انتها ،عقبدار گروه آقای امامی بودند .وجود بیسیم بین جلودار و عقبدار گروه هماهنگی را راحت تر میکرد .
ساعت حدود ۱۲:۱۰ بود که به دومین چمنزار که بسیار بزرگ و وسیع بود رسیدیم . در این نقطه جنگل شگفت انگیز و قله امام زاده قاسم (ع) رویت میشد و نقاش طبیعت با قلم موی جادویی پاییزی اش برگ درختان را مسحور کننده چشم ها کرده بود . این چمنزار نسبتا پر جمعیت و گروه هایی از طبیعت دوستان در ان حضور داشتند . به سفارش آقای دلنوا قرار شد نماز ظهر در اینجا خوانده شده و کسانی که تمایل دارند از ادامه مسیر صرف نظر کنند ،میتوانند در این نقطه زیبا دمی بیاسایند تا بقیه افراد به قله صعود نمایند . یکی از زیبا ترین صحنه ها در این طبیعت بکر ، ادای نماز ظهر توسط افراد گروه بود و چه زیباتر بود اگر نماز به جماعت برگزار میشد تا شکوه وحدت بر جبروت آن اضافه میشد .
راس ساعت ۱۲:۳۵ جنگل پیمایی از چمنزار دوم شروع شد و با کشیدن پاها بروی برگهای خزان پاییزی لذت وصف ناپذیری به آدمی دست می داد .اینجا در واقع قسمت اصلی جنگل الیمستان بود که گفته میشود به دلیل وجود گیاهی به نام الیمالات این جنگل به اسم الیمستان مسمی شده .بعد از اتمام جنگل کم کم به قسمت کوهستانی وارد میشدیم . جایی که ابتدای صعود به قله امام زاده قاسم است که در اینجا به سفارش آقای دلنوا ضمن استفاده از کلاه و لباس گرم بخشی از گروه به سرگروهی آقای محمدیان ،از فعالین عرصه کوه نوردی و گردشگری صعود را تا رستم چال ادامه داده و آقای دلنوا با توقف کمی با افرادی که در جنگل از گروه عقب افتاده بودند به صعود کنندگان پیوست .در اینجا آقای محمدیان ضمن پیمایش هر از چند گاهی با اعلام تنفس از اطلاعات و تجربیات ارزشمندشان افراد را بهره مند مینمودند . تا اینکه همگی در نزدیکی قله جایی که اگر ۱۳۰ متر دیگر ارتفاع میگرفتیم به قله امازاده میرسیدم به یکدیگر رسیده و عکس دسته جمعی را دررستم چال گرفتیم . در این نقطه دو حفره بزرگ در کنار هم ایجاد شده بود که به قول محلی ها جای زانو زدن رستم بوده و برخی دیگر میگویند محل اصابت شهاب سنگهایی است که فرود آمده و این حفره ها را ایجاد کرده . در اینجا که ساعت حدود ۱۶ شده بود به درخواست آقای دلنوا مقرر شد گروه بازگشت نموده تا به تاریکی هوا برخورد نکنیم و چند تن از اعضای آماده گروه با هماهنگی سرپرست با حذف زمان ناهار ادامه تا قله را به نمایندگی گروه پیمودند. خلاصه گروه مسیر برگشت را پیش گرفت و تا حدود ساعت ۱۸ سوار بر ماشین ها شد و در امام زاده لهاش نماز مغرب و عشا را خوانده به سمت تهران بازگشتیم .
در مسیر بازگشت دوباره در امامزاده هاشم (ع) آش دلچسبی در سرمای کرخ کننده کوهستان به گروه داده شد که بسیار لذیذ و دلچسب بود و مسیر به سمت تهران ادامه داده شد در حالی که اکثر افراد روی صندلی ها در حال چرت دلچسبی بودند و خاطرات یک روز زیبا را در طبیعت با خود مرور میکردند
محمد علی ریاحی
تصاویر
