بنام خالق زیبایی ها
عنوان برنامه: پیمایش غار گل زرد
تاریخ برگزاری: ۴ مهر ۱۳۹۳
منطقه: پلور
سطح فعالیت: متوسط
تعداد افراد: ۲۰ نفر
سرپرست: آقای دلنوا
مربی و راهنما: آقای عرب
معرفی:
غار گل زرد در نزدیکی پلور با دسترسی از جاده هراز قرار دارد که از طریق فرعی خاکی نزدیک پلیس راه به سمت شمال کوه گل زرد می رود. برای رسیدن به غار از محل پارک ماشین نزدیک سه ربع پیاده روی به داخل دره ی محل غار می رسیم. عمق افقی غار بنا بر منابع اینترنتی حدود ۶۰۰ متر گفته شده. داخل غار در مسیرهایی آب در جریان است و حوضچه هایی نیز با آب راکد ایجاد شده. ظاهرا در فصل های غیر تابستان به دلیل بالا بودن آب امکان وارد شدن به غار نمی باشد. گویا این غار از غارهای فعال آهکی است که سازندهای زیبایی از خلقت خداوند در آن میتوان مشاهده کرد.
گزارش:
اطلاعیه این برنامه چند نوبت قبل و بعد از برنامه آرارات اعلام شد و به دلایلی به تعویق افتاده بود لذا شور بیشتری در میان همنوردان برای برگزاری و اجرای آن ایجاد شده بود. صبح ساعت ۶:۳۰ از قرار میدان فردوسی، سوار بر مینی بوس به سمت جاده هراز راهی شدیم. در میان راه توقفی کوتاه در امامزاده هاشم (ع) داشتیم و نزدیک ساعت ۹ بود که در انتهای مسیر در کنار جاده خاکی نیم ساعتی برای خوردن صبحانه توقف داشتیم.
پس از برداشتن تجهیزات و پوشیدن لباس مناسب به سمت پاکوب با شیب ملایم حرکت کردیم. در میانه راه کلبه و درخت و طویله ای را رد میکنیم که کمی پس از آن دره را به سمت چپ میبایست ادامه دهیم. کمی بالاتر اگر آشنا به دهانه غار نباشید پیدا کردنش مشکل است. زیرا تصور از دهانه غار با آنچه که ما به شکل سوراخ در گودالی خاکی می دیدیم متفاوت است. جالب آنکه ابتدا بعضی فکر میکردند که آقای عرب با نشان دادن این دریچه به عنوان غار قصد شوخی و هول انداختن در دل دوستان را دارد. ولی با دیدن بیرون آمدن سری از داخل دهانه متوجه شدیم که ماجراجویی جالبی را در پیش داریم!
روز شلوغی بود. گروهی در حال خروج از غار بودند و گروهی دیگر همزمان با ما قصد ورود داشت و همینطور یک گروه در داخل غار مشغول آموزش دیدن بودند. پس از نیم ساعت معطلی بالاخره همه گروه ساعت ۱۱:۱۵ در غار شدند. در رابطه با نحوه ورود این نکته را یادآور میشوم که با توجه به تنگی و شیب دهانه، حالت سینه خیز مناسب نیست و همنوردان خوابیده رو به آسمان عده ای از سر و عده ای از پا وارد شدند که در این بین روش ورود از سر بهتر امکان حرکت میدهد. دور کمر نیز اهمیت دارد که با توجه به ورزشکار بودن همنوردان مشکلی نبود ولی در گروه دیگر به دلیل گیر کردن شکم یک نفر از اعضایشان مجبور به استفاده از کلنگ و کندن زمین شدند!
ابتدای مسیر غار به دلیل سقف کوتاه به صورت نشسته یا پا مرغی قابل عبور بود و پس از آن به تنگه هایی رسیدیم که دیدن جریان آب در پایین آن بسیار زیبا و هیجان انگیز بود. مسیر با دست به سنگ شدن های متعدد و احتیاط طی میشد و دیدن استلاگمیت و استلاگتیدهای متعدد و یادگاری های روی دیواره های غار دو حس متناقض را در ما ایجاد میکرد. لذت از خلقتی چند صد ساله و تنفر از تخریب یکباره آن!
به هر سوی در یکی از دهلیزها متوقف شدیم به سبب رد شدن از حوضچه نسبتا بزرگی که در پیش بود. این قسمت نیاز به تراورس کردن با طناب و حمایت از دیواره کناری داشت که در انتها با نردبان فرود می آمدیم. اما به دلیل کندی گروه قبل از ما در عبور هر یک از افراد، مدت زمانی انتظار داشتیم که در مجموع فکر میکنم این قسمت بیشتر از یک ساعت به طول انجامید. بعد از این مرحله با شوق به دنبال انتهای غار بالا میرفتیم و وارد تالارهایی با سقف بلند می شدیم تا اینکه به بالاترین نقطه رسیدیم و پس از بررسی اطراف دهلیز پشتی، مسدود بودن آن اعلام و در نتیجه انتهایی از غار را یافتیم.
اکنون زمان شنیدن سکوت زمین و دیدن تاریکی مطلق بود. دقایقی روشنایی و صدا خاموش شد …
آرامشی سهمگین وجود را در بر گرفت و خوفی عجیب نزدیک میشد به یاد شب اول تاریکی و تنهایی …
جای دوستانی که نیامدند خالی. خدا قسمت کنه قبل از تقدیر حق این تجربه نصیب شود.
اینجا مسیر بازگشت داشتیم و پس از ثبت چند عکس گروهی راه افتادیم. باز معطلی صف تراورس کنار حوضچه و اینبار استفاده همنوردان از این فرصت برای گرفتن عکس در دکورهای آتلیه ای که میافتند، همراه با خلاقیت ها و فیگورهای خاص غارنوردی. این نیز بگذشت و مسیر باقیمانده را سریع با و احتیاط تا روزنه نور پیمودیم. باز به صورت خوابیده پشت به زمین و سر به دهانه غار همچون تولدی دوباره از ظلمات به سمت نور خارج شدیم.
ظاهر یکدیگر را غرق در خاک و گل با لبی خندان و چشمانی پرشوق می دیدیم. حدود ۶ ساعت در غار بودیم و شرایط اقامه نماز نداشتیم. لذا با عجله کمی پایین تر در کنار آب وضو ساختیم و مشغول نماز شدیم. هوا کم کم سرد میشد وپاکوب باقیمانده را لحظاتی پیش از نیاز مجدد به هدلامپ به پایان بردیم.
الحمدلله رب العالمین برای همه چیز …
عذرخواهی بابت کیفیت تصاویر داخل غار به دلیل شرایط نور و دوربین که بعضا غبار در آن دیده میشود و عمق و سایه مشخص نیست.