گزارش صعود قله البروس تابستان ۹۶

طبق اعلام و ثبت نام قبلی تیم کوهنوردی اعزامی باشگاه سلام همنورد به کشور روسیه ساعت ۰۲:۳۰ نیمه نیم سه شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۹۶ از فرودگاه امام خمینی راهی شهر مینرال ودی روسیه گردید و از همانروز به روستای چگت عزیمت کرد و در هتل مستقر گردید . متاسفانه هواشناسی هوای خوبی برای سه روزی که در منطقه بودیم نشان نمیداد . بارش برف و باد ۵۰ تا ۷۰ کلیومتر را داشتیم که بعنوان سرپرست برنامه نگرانی زیادی برای من ایجاد کرده بود.

صبح روز دوم تیم با کوله های بسته در لابی هتل آماده صعود به بارل کمپ شده بود که تصیمیم بر این شد که صعود را به تاخیر بیندازیم ، آن روز به گردش در جنگل های اطراف چگت پرداختیم.

روز سوم را هم باز بخاطر شرایط جوی نامناسب شرایط را بزای صعود مناسب ندیدم ، متاسفانه تلاش برای تغییر تاریخ بلیط هواپیما برای صعود در روزهای دیگر هم نتیجه نداد .

روز چهارم بخاطر نداشتن زمان به ناچار تیم با استفاده از تله فریک و تله سی به بارل کمپ در ارتفاع ۳۷۵۰ رفتند تا تنها شانس صعود خود را که روز پنجم برنامه بود امتحان کنیم (امید زیادی به موفقیت در صعود تیم بخاطر شرایط تیم نداشتم).

بعد از مستقر شدن در کمپ من با گاید خوب تیممان بنام khezer برنامه صعود روز بعد را مرور کردیم ، سه روز بود که بخاطر هوای بد قله صعودی نشده بود بنا شد تا صخره های پاستاخوف در ارتفاع ۴۷۰۰ متری بوسیله خودروهای پیست کوب برویم و صعود از آنجا آغاز شود ، بعد از رزرو خودروی پیست کوب برای ساعت ۱:۳۰ نیمه شب به استراحت پرداختیم .

روز پنجم همنوردان از ساعت ۱:۰۰ بامداد بیدار بودن و بعد از آماده شدن ساعت ۱:۳۰ سوار پیس کوب شدیم قرار بود یک تیم فرانسوی هم به ما ملحق شوند تا با هم صعود کنیم، متاسفانه بعد از سوار شدن آنها و طی مسافت کوتاهی توسط پیست کوب به یکباره گاید آن گروه بخاطر شرایط جوی و باد شدید از صعود منصرف شد و تیمش را پیاده کرد ، باید اعتراف کنم پیاده شدن تیم فرانسوی از پیست کوب نگرانم کرد در این موقع نگاهی به khezer گاید تیممان انداختم چهره مسممش به من قوت قلب میداد حالا فقط ما شش نفر و گایدمان بودیم که تنها در مسیر صعود بودیم در سال های گذشته هنگام صعود هایم مسیر پر از گروه های کوهنورد و تردد پیست کوب ها بود ولی در این شب تنها و تنها ماشین پیست کوب ما بود که در مسیر حرکت میکرد و هیچ کوهنوردی هم در مسیر نبود ، بخاطر باد و بوران و مه شدید ماشین ما را ۲۰۰ متر پایینتریعنی ارتاف ۴۵۰۰ متری  پیاده کرد .

بلافاصله تیم را آمده صعود کردم و پشت سر گایدمان حرکت کردیم ، بخاطر باد و بوران از همان ابتدا مجبور به استفاده از عینک طوفان بودیم که البته آن هم در همان ابتدا بخار کرد و دیدمان به حداقل رسید ، من در انتهای تیم بودم و نگران اینکه مبادا بخاطر عدم دید کافی از مسیر منحرف شویم ، خوشبختانه گاید بسیار حرفه ای داشتیم که به گفته خود ۳۰۰ بار این مسیر را صعود کرده ، وی از رنجرهای بازنشسته ارتش روسیه بود. بعد از حدود یکساعت پیمایش با دیدم پرچم های کوچک مسیر صعود کمی آرامش پیدا کردم ، موقع طلوع آفتاب ما به گردنه بین دو قله در ارتفاع ۵۴۰۰ متری رسیدیم ، برودت هوا خیلی زیاد بود و در باد ۵۰ کیلومتری بزحمت توانستیم به مدت ۱۰ دقیقه استراحت کنیم و چیزی بخوریم تا ادامه مسیر بدهیم ، در مسیر صعود قله کمی بالاتر از گردنه حدود ۴ طول طناب ثابت گذاری شده بود با توجه به باد شدید ، یخزدگی مسیر استفاده از ثابت ها اجتناب ناپذر بود ، با از عبور از ثابت ها بعد از کمی پیمایش به منطقه مسطح زیر قله رسیدیم که امید صعود را در همنوردان چندین برابر میکرد تا رسیدن بر فراز قله حدود ۱۰ دقیقه مانده بود خوب من چون قبلا این مسیر را طی کرده بودم فاصله تا قله را میدانستم و به همنوردان اطلاع دادم چون مه و بوران اجازه دیده شدن قله را نمیدان بالاخره ساعت ۸:۱۵ صبح با تحمل و مقاومت زیاد همه همنوردان به قله رسیدم، این موضوع شادی صعود را چندین برابر کرده بود . دوستان ما این صعود را به یاد همنورد مرحومان آقای دکتر علیرضا بروجردی پایه گذاری کرده بودند به همین خاطر خیلی خوشحال بودن که توانستند این صعود را انجام دهند . بعد از گرفتن عکس های یادگاری تیم به سمت پایین حرکت کرد ، ساعت ۱۲:۳۰ همه همنوردان بسلامت به بارل کمپ رسیدند.

نکته : پیشنهاد میکنم تیم ها چه در هوای خوب و چه در هوای بد حتما از یک رهنمای محلی خوب استفاده کنند و بطور انفرادی صعود نکنند.

تهیه گزارش : مجید دلنوا تلفن ۰۹۱۲۱۷۷۵۵۰۷